Wanneer een kind zelf iets vertelt over onveiligheid thuis – een disclosure – is dat een bijzonder en kwetsbaar moment. Je wilt er zijn voor het kind, ruimte geven aan zijn of haar verhaal, en tegelijk voel je misschien direct de druk: wat nu? Wat mag ik wel of niet vragen? Wat moet ik hiermee? Hoe zorg ik dat het kind zich gehoord voelt, zonder dat ik te snel invul of overneem?
Juist op zo’n moment komen er allerlei dilemma’s naar boven. Je wilt het kind niet overvragen, je wilt niet te snel in de oplossingsstand schieten, maar je weet ook dat er iets moet gebeuren om het veilig te maken. Het is zoeken naar de balans tussen luisteren, aansluiten en handelen. Soms roept het ook onzekerheid op: wat als ik het verkeerd doe? Wat zijn de gevolgen voor het kind, het gezin, en voor mijzelf?
Disclosure als meldnorm
In de meldcode wordt een disclosure genoemd als een van de meldnormen. De aandachtsfunctionaris huiselijk geweld en kindermishandeling is dan onmisbaar. Niet om het van je over te nemen, maar om samen te kijken: wat heeft dit kind nu nodig? Welke stappen zijn wijs?
De aandachtsfunctionaris helpt mee om de situatie zorgvuldig te wegen:
- Is er direct gevaar?
- Wie zijn er al op de hoogte?
- Wat zijn de mogelijke gevolgen als je het met ouders bespreekt?
- Moet er gemeld worden?
- Is er sprake van een situatie waarin aangifte nodig is?
De toegenomen urgentie van kindgesprekken – omdat signalen sneller herkend worden en kinderen vaker hun verhaal durven doen – maakt het nóg belangrijker dat er een aandachtsfunctionaris is. Iemand die kan meedenken, spiegelen en samen met jou zorgt dat het verhaal van het kind niet ondersneeuwt in regels of handelingsverlegenheid.
Een disclosure vraagt om aandacht, rust en samenwerking. Luisteren zonder oordeel, ruimte geven, en daarna samen zorgvuldig de vervolgstappen bepalen. De aandachtsfunctionaris is daarin je sparringpartner, zodat je samen doet wat nodig is – voor het kind.
Dit is een van de thema’s die aanbod komen tijdens onze training voor aandachtsfunctionarissen. En het levert vaak mooie gesprekken op om hier samen over in gesprek te gaan want helaas is het nooit zo zwart wit.
Disclosure als meldnorm geldt niet alleen voor kinderen, maar ook voor volwassenen. Disclosure betekent dat iemand – kind of volwassene – uit zichzelf een beroep doet op een professional vanwege (mogelijk) huiselijk geweld of kindermishandeling, of zich hierover uitspreekt zonder direct om hulp te vragen. Vaak is er dan sprake van acute crisis of angst voor de veiligheid van zichzelf of anderen.
Het vraagt om extra zorgvuldigheid om deze signalen te bespreken, vooral richting ouders of plegers. Onvoorbereid delen van deze zorgen kan de situatie juist onveiliger maken. Dit geldt net zo goed bij vormen als (ex)partnerstalking, huwelijksdwang, eergerelateerd geweld en ouderenmishandeling.
De meldnorm vraagt dus altijd om zorgvuldig overleg tussen de professional, Veilig Thuis én het slachtoffer zelf over de beste vervolgstappen. Aandacht, afstemming en veiligheid staan voorop.
In onze trainingen over de Meldcode en de opleiding tot Aandachtsfunctionaris Huiselijk Geweld en Kindermishandeling bespreken we de meldnormen. Meer weten? Meld je aan of neem contact met ons op over een incompany training.
Deel deze pagina